این بار هزار فرسنگ انطرف زیر دریا

با دورود به خوانندگان عزیز
در نوشته های گذشته مطالبی را مطرح کردم که شاید خوشایند نبود و یا هر کسی بر داشتی کرده واین بار هم مطالبی را گوش زد می کنم که شاید حالا گوش شنوای نباشه و لی شاید روزی بشه هزار فرسنگ زیر دریا این نیروهای که بعضی مواقع برای بعضی احداف به قدرت می رسانند منظورم کشورهای به اسطلاح مترقی ولی تا به حال فیلمهای تخیلی زیادی هم در این مواردی دیدیم که مکروب یا ویروسی را جهت اهدافی تکثیر می کنند و در دراز مدت گریبان گیر خودشان می شود و البته این یک شاید است ولی بقول اقای جورج دبلیو بوش در سوالی که خبرنگار پرسید ایران ادعا دارد که در امریکا توانا ییهای دارند که می توانند امریکا را به چالش بکشند و اقای بوش هم در جواب خبر نگاران گفت ما با ید این تحدید را جدی بگیریم واین همان چیزی است که باید تمام کشورهای به اصطلاح مترقی باید از این تاریخ به بعد شاید باید جدی بگیرند چون با توانای های و عملکر دهای که  خود پرورش داده سازمانها و کشورهای که برای اهداف بهره گیری از اینها علم کرده بودند کم کم گریبانشان را می گیرد و در کوتاه زمانی شروع به فشردن گلویشان خواهد کرد همین کشورهای دست نشانده و سازمانها از چندین سال پیش شروع به بمب گذاری در خاته های که در اروپا و امریکا خریداری کرده اند و در تمام این خانه ها مواد قدرت مند انفجاری جای سازی کرده و حتی فروختند هر کدام با ریموت کنترلی در خارج از انجا کنترل می شود در چنین روزی مگر تما م ارتباطات سیگنای قطع شود که من در این مورد تخصص ندارم ولی تا انجا که اطلاع دارم چیز غیر ممکنی است چون امکان انفجار این خانه های که احتمالا تعدادشان هم در اروپا و امریکا زیاد است هم از داخل قابل فعال شدن دارند هم از بیرون از ان کشور و سومین گزینه در این کشورها  تعدادی ماشین و انسانهای انتهاری فعال و اماده اند که من فکر می کنم بخواهند توازون قدرت دنیا را به هم خواهند زدو یعد از چند انفجار در هر شهر شهروندان خود همان کشوردولمردانشان را خفه خواهند کرد و خواهند خواست که به خواسته های این صاحبان تازه به قدرت رسیده سر تسلیم فرود اورند چون نه از جای شلیک می شود که قابل کنترل باشد و نه هیچ راه   جلو گیری هست و سئوال هم اینجاست که این کره خاکی به کدام سو در حرکت است ایا تنها با کنترل گازهای گلخانه ای این کره نجات پیدا خواهد کرد یا نه باید تمام گزینه های که با چشمان غیر مسلح دیده نمی شود را باید در ادامه عمر این کره باید لحاظ کرد و همچنین که چند سالی است در مورد بمب های کثیف صحبتهای می کنند ولی ایا نتیجه رضایت بخش بوده و این جهش برای نابودی این کره قبل از ظاهر قضیه گازهای گلخانهای این بشریت را به نابودی نخواهد کشید ما گرسنگی و یا فشاری که کشورهای به اصظلاح مترقی بر ما می اورند  عادت کردیم و خودمان را با این نابرابریها وفق دادیم ایا این اروپای ها و امریکایهای ناز پرورده هم تحمل این ابرهای سیاه مرگی که بالای سرشان در حال چرخش است و  باران مهیبی که در شرف باریدن است و همه هستیشان را این سیل ویران گر خواهد برد تحملش را دارند